ja tylko króciutko o Navigonie. Od pewnego czasu wiadomo, że aktualizacje navigona (pamiętacie, chodzi o program nawigacyjny dla iPhone’a) przynoszą ze sobą braki w dostępności. Jeden z użytkowników programu napisał w tej sprawie do producenta i nawet otrzymał odpowiedź, którą opublikował na odpowiedniej liście dyskusyjnej. Z odpowiedzi wynika, że problem z dostępnością nie może zostać rozwiązany. I już. No cóż.
Skoro piszemy o przyjaznych technologiach, czemu nie pokazać palcem rozwiązań bezmyślnych i głupich? Szkoda, że opowieść cytowana przez Danuarię nie zawiera adresu i nazwy inwestora. Poczytajcie.
“Może mi ktoś zechce wytłumaczyć, czym kierowali się projektanci mówiących wind,
na jednym z warszawskich osiedli, które ostatnio odwiedziłam? Nowoczesne, strzeżone osiedle, ze wszystkimi ultra-nowoczesnymi bajerami, a więc i z ukłonem w stronę niepełnosprawnych, z uwzględnieniem - niewidomych. Niektóre nawet pomocne, bo zróżnicowane nawierzchnie, barierki i drzwi na fotokomórki.
(…)
Ogromnie zdziwiłam się, że winda poinformowała mnie, na którym piętrze się właśnie zatrzymała, ale moje zdziwienie osiągnęło szczyt, kiedy dotknęłam panelu, gdzie powinny znajdować się przyciski. Przycisków nie było, a właściwie były, ale dotykowe i ukryte pod grubą warstwą plexy. Pięter było 20, a więc konia z rzędem, temu niewidomemu, który trafi w odpowiedni guzik.Ciąg dalszy na blogu Danuarii.